Vanwege pijnlijke handen ben ik momenteel niet goed in staat om te
schrijven en te typen. Daarom is hier een verhaal uit mijn voorraad. Ik schreef
het in 2014 voor een opdracht van de schrijfgroep.

STREVEN NAAR ONBEKOMMERDHEID.

Sporten…je kunt geen krant openslaan, geen radio of tv aanzetten, of je
wordt gemaand te gaan bewegen. Een gezond en mooi lichaam zal je deel zijn.
Gevolg is sportverdwazing op grote schaal. Vooral (jong)gepensioneerden lijden
eraan. Deze vrije-uitloop-ouderen reageren met verbijstering wanneer een
medemens zijn tijd verdoet met lezen, muziek luisteren of zelfs met helemaal
nietsdoen. De ledige mens wordt gemaand te gaan bewegen, al is het maar om een
spoedige dood te voorkomen. Maar is al dit bewegen wel zo gezond? Wordt het
belang van sporten niet overschat?

—Misschien heeft zo iemand last van een ogenschijnlijke driestheid, wil
hij laten zien dat hij niet bang is, heeft hij de behoefte om jong te schijnen,
is hij op de vlucht voor het ledige leven dat hij leidt, een leven waarin zijn
talenten niet benut worden. Zeker kan ledigheid zich ook bij hem uiten in
onbekommerd gedrag. Maar vooral sedert lichaamsbeweging zo in zwang is, heeft
ledigheid een sportieve vorm gekregen, die tot uiting komt in een opgewonden
levendigheid, die verveling de tijd noch de gelegenheid lijkt te laten om toe te
slaan. Dit gaat ten koste van de onbekommerdheid.—

Aldus Marcel Proust (deels geparafraseerd en hertaald) in ‘Op zoek naar de
verloren tijd’.

Met ledigheid bedoelt Proust nietsdoen en niet luiheid, zoals het in het
Calvinistische Nederland meestal wordt geduid. Onbekommerdheid (onbezorgdheid)
moet worden geïnterpreteerd als (emotionele) stabiliteit. Driestheid
(onbesuisdheid) staat haaks op ledigheid en onbekommerdheid.

Proust merkte 100 jaar geleden sportverdwazing op binnen de gegoede kringen
in Frankrijk. Heden ten dage is dit verschijnsel wijdverbreid.

Natuurlijk is het van belang dat een mens beweegt, maar dat kan ook rustig
en met mate. Wandelen, tuinieren, naar huis of school fietsen, lopend een
halfje brood halen…allemaal prima manieren om lichaam en geest gezond te houden.
Ook nu en dan sporten, al dan niet in teamverband, is gezond en plezierig om te
doen. Wanneer iemand echter alleen maar fysiek actief is en ook hiernaast geen
rust kan vinden, gaat dit ten koste van zijn onbekommerdheid en dus van zijn
algemeen welbevinden. Veel mensen zoeken rust en stabiliteit in meditatie,
mindfulness of yoga. Ook bij deze activiteiten (!) is het zaak maat te houden en
niet verdwaasd bezig te zijn.

Te veel van hot naar haar rennen, te veel bewegen, te veel bezig zijn
leiden tot onrust, waardoor iemands algehele gezondheid wordt aangetast.
Ledigheid leidt tot rust en emotionele stabiliteit en zodoende tot fysieke en
mentale stabiliteit. In plaats van alle oproepen tot bewegen zou veel meer de
nadruk moeten liggen op het streven naar onbekommerdheid. Volkomen onbekommerd
leven lukt maar weinigen. Het is van belang dat de mens zich nu en dan overgeeft
aan ledigheid, aan verveling, aan het verstand op nul en de blik op oneindig. De
onbekommerdheid die dan wordt bereikt, komt niet alleen het individu, maar de
hele samenleving ten goede.