Vorige week heeft Judith Herzberg de Prijs der Nederlandse Letteren uitgereikt gekregen voor haar poëzie, proza en toneelstukken. In het juryrapport staat onder meer dat haar poëzie hartverscheurend eenvoudig is en daardoor juist complex. En zo is het maar net, getuige onderstaand gedichtje over een van mijn lievelingsvogels.

REIGER


Ik houd me in balans en sta rechtop naast-


haast ín het water, schud mijn veren


door met mijn vleugels op en neer-


of zie dit bij de vijver, uit het raam,


voel in de naam van reiger, na-voelen, na-ijver.