Ieder voorjaar wordt op Texel het project Dichter bij Zee georganiseerd, een openlucht-kunstproject waarin dichters de hoofdrol spelen. Ik was vorige week op Texel en zag bij het strand van Paal 9 doeken hangen met erop een aantal van de gedichten van dit jaar. Het gedicht Zandkorrels van Theo Olthuis trok mijn aandacht, niet alleen omdat mijn weblog zo heet, maar ook omdat ik het een prachtig gedicht vind. Inderdaad kunnen zandkorrels veel. Mensen kunnen ook veel met zandkorrels. Ik boetseer er zelfs blogs mee…

ZANDKORRELS

Ooit van rotsen

los geschuurd

door wind en rivieren

meegevoerd

naar zee of land

als een grondstof

voor boom, struik en plant.

En bouwstof

voor holen en huizen van steen.

Voor duinen, dijken, dammen,

wijnglas en zandkasteel.

Zo met z’n allen

kunnen zandkorrels veel.

Theo Olthuis

blogger bij zee