ZIJ/HIJ

We zitten momenteel midden in de Maand van de Geschiedenis. Naast diverse activiteiten en exposities spelen ook boeken een rol. Volgende week wordt de Libris Geschiedenisprijs uitgereikt. Ik heb nog geen van de genomineerde boeken gelezen, maar Bart van Loo’s ‘De Bourgondiërs’ komt binnenkort mijn kant op, meldde een van mijn leesvriendinnen. Ik kijk er naar uit. Het thema van de Maand van de Geschiedenis is ZIJ/HIJ. Het essay is dit jaar geschreven door Alma en Marita Mathijsen en heet ‘Niet schrikken mama’. In het essay schijven moeder Marita en dochter Alma elkaar brieven over de verhoudingen tussen de seksen. De brieven zijn heel persoonlijk. De titel ‘Niet schrikken mama’ slaat op de eerste brief van Alma. In die -in dichtvorm geschreven- brief stelt ze dat ze liever een jongen zou zijn. Marita schrikt wel degelijk van deze mededeling. Er ontspint zich een boeiende briefwisseling. Alma gaat soms fel tekeer. Ze betrapt zich erop dat ze zich puberaal opstelt. Haar houding dwingt Marita om uitleg te geven en zich soms te verdedigen, wat echter niet betekent dat ze zich beledigd voelt. Als leeftijdgenoot van Marita begrijp ik haar opvattingen goed, maar ik begrijp die van Alma ook. Zij heeft gelijk dat meisjes en vrouwen het in de maatschappij moeilijker hebben dan jongens en mannen. Zogenaamd zijn er gelijke kansen, maar in de praktijk is er veel mis, niet alleen wat betreft carrièremogelijkheden, maar ook qua gelijkheid in de openbare ruimte. Alma wijst erop dat er in de omgang tussen mannen en vrouwen veel mankeert, waardoor meisjes en vrouwen zich zowel in de persoonlijke sfeer als in de openbare ruimte dikwijls onveilig voelen. Hetzelfde geldt voor lhbti’ers. In haar laatste -wederom als gedicht geschreven- brief stelt Alma dat ze pas een meisje wil zijn als er volledige gelijkheid is tussen vrouwen en mannen en als vrouwen zich overal veilig kunnen voelen. Zodra die zaken voor elkaar zijn, wil ze trouwens geen meisje genoemd worden, maar vrouw.