KIEZELSTEEN

‘Ik wil zandkorrels, steentjes en rotsblokken taal rondstrooien’, staat boven mijn weblog. Welnu, dan past een kiezelsteen er prima bij. Ik kwam een prachtige tegen in de bundel De mooiste gedichten van de wereld – 50 dichters kiezen hun favoriete gedicht uit de schatkamers van Poetry International. Maria Barnas koos onderstaand gedicht van de Poolse dichter Zbigniew Herbert in de vertaling van Gerard Rasch:

DE KIEZELSTEEN





De kiezelsteen is 
een volmaakt schepsel
zichzelf gelijk 
zijn grenzen bewakend
nauwkeurig gevuld 
met de zin van steen
met een lucht die nergens op lijkt 
niets opschrikt geen begeerte wekt
zijn vuur en koelte 
zijn correct en een en al waardigheid
ik voel een zwaar verwijt 
wanneer ik hem in mijn hand houd
en valse warmte
zijn edele lichaam doordringt
− Kiezelstenen zijn niet te temmen    
tot het einde toe zullen ze ons aankijken
met hun rustige en heel heldere oog